بیماری شاربن علامتی در دام

بیماری شاربن علامتی در دام

بیماری شاربن علامتی یک بیماری عفونی حاد در دامهاست که موجب بروز نشانه هایی چون التهاب عضلانی و توکسمی شدید میشود. این بیماری بیشتر در گاوها، گاومیش ها و گاها در گوسفند و بز بروز میکند.

بیماری شاربن علامتی یک بیماری بسیار خطرناک بوده و معمولا تلفات زیادی به دنبال دارد.

نحوه انتقال بیماری شاربن علامتی:

میکروب این بیماری معمولا از طریق خاک وارد بدن دامهای حساس شده و آنها را مبتلا می سازد. اگر خاک و مرتع چراگاه دام ها، آلوده به این بیماری شود میکروب آن تا سال ها در آن خاک باقی مانده و میتواند دامهای حساس را بیمار کند.

گوسفندانی که به این بیماری مبتلا می شوند نسبت به گاوهای بیمار دچار جراحات جلدی بیشتری میشوند.

عامل این بیماری از راه دستگاه گوارش وارد بدن دام شده و آن را مبتلا می سازد. عامل این بیماری میتواند از طریق لاشه حیوانات بیمار، مدفوع دامهای ناقل، مراتع و چراگاه های آلوده به دام های سالم منتقل شود.

علائم بیماری شاربن علامتی در گاوها:

  • لنگش دام در اثر تورم عضلات ناحیه شانه و یا بالای پا
  • تغییر رنگ پوست ناحیه مورد نظر و ترک خوردگی آن
  • عضلات متورم شده و گاز در زیر آنها موجود است.

این بیماری خیلی سریع در بدن دام پیشرفت کرده و بعد از ۱۲ تا ۳۶ ساعت موجب مرگ دام می شود. برخی از این دامها ممکن است بدون بروز هیچ کدام از علائم بیماری تلف شوند.

علائم بیماری شاربن علامتی در گوسفندها:

اگر این بیماری عضلات پای گوسفند را درگیر کرده و در آنجا جراحت ایجاد کند گوسفند دچار لنگش شدید شده و راه رفتن برایش بسیار سخت می شود.

پیشگیری از بیماری شاربن علامتی:

  • واکسیناسیون دام ها در اواخر زمستان و اوایل بهار
  • سوزاندن و دفع لاشه حیواناتی که به دلیل ابتلا به این بیماری تلف شده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.