زندگی اجتماعی گوساله ها

در گذشته دامها تنها به صورت سنتی و در مناطق روستایی پرورش داده میشدند اما در قرن بیستم به دلیل افزایش شدید جمعیت و نیاز به تامین منابع پروتئینی، روش های صنعتی در دامپروری به کار گرفته شد. در گاوداری صنعتی گوساله ها به طور معمول در هنگام تولد از مادر جدا شده و به صورت انفرادی در آغل های جداگانه پرورش می یابند تا زودتر به وزن ایده آل برسند. واقعیت این است که تنها بودن این گوساله ها تاثیرات منفی بر وضعیت جسمی و روحی آنها میگذارد که نتیجه آن بروز رفتارهای غیر عادی، مشکلات ارتباطی و افسردگی در این دامهاست. در این مطلب میخواهیم درباره تاثیر زندگی اجتماعی بر عملکرد بهتر گوساله ها و سلامتی آنها با شما صحبت کنیم. با ما همراه باشید.


مقدمه


تمامی حیوانات اعم از حیوانات وحشی و اهلی به زندگی اجتماعی نیاز دارند و جدا شدن از اجتماع میتواند خیلی زود منجر به افسردگی و نهایتا مرگ آنها شود. دامها نیز از این قاعده مستثنی نیستند و باید در ماههای اولیه زندگی در کنار مادر بوده و با دیگر دامها نیز ارتباط داشته باشند. متاسفانه در روش های صنعتی گوساله ها پس از زمان تولد تا مدت ها تنها بوده و همین تنهایی تاثیرات مخربی بر سلامتی آنها میگذارد. اما در روش سنتی گوساله ها از زمان تولد در یک محیط اجتماعی پیچیده هستند و به طبع آن تمامی مهارت اجتماعی را کسب میکنند. طبق بررسی های متعددی که تاکنون درباره این موضوع انجام شده تفکیک دامها و گوساله ها در زمان تولد تنها موجب ایجاد نقص های شناختی، مهارت های اجتماعی ناقص و حتی رشد بیمارگونه میشود.


تاثیرات مخرب روش های صنعتی دامپروری بر گوساله ها


تحلیل های تجربی مختلفی بر روی گوساله هایی که به روش های صنعتی پرورش داده میشوند تاکنون انجام شده که همگی نشان داده این گوساله ها برای ورود به اجتماع گاوداری توانایی لازم را کسب نکرده اند و نمیتوانند در مهارت هایی همچون مکیدن شیر، رقابت گروهی، خشونت ها و بیماری های مختلف واکنش مناسبی داشته باشند. گوساله های شیری که پس از بدو تولد به آغل های جداگانه منتقل داده میشوند از نظر رفتار و میزان رشد دچار مشکل میشوند. البته نگهداری انفرادی گوساله ها این حسن را دارد که آنها را در برابر بیماری های واگیر تا حد زیادی مصون نگه میدارد.


چرا باید گوساله ها را به صورت اجتماعی پرورش داد:


نگهداری گروهی گوساله ها مزایای بیشماری برای آنها به دنبال دارد که از مهمترین آنها میتوان به داشتن توانایی لازم در مکیدن شیر، بلع بهتر غذای جامد و رشد بهتر پیش از ازشیرگیری و پس از آن اشاره کرد. محیط تاثیر مستقیم بر رشد و سلامت گوساله ها دارد و از طرفی جدایی از مادر و از دست دادن این رابطه حیاتی تاثیرات مخربی بر گوساله میگذارد به طوری که در سنین بالاتر دچار مشکلات عدیده ای مانند ضعف در انجام مراقبت مادرانه، تمایل به خشونت، نقص شناخت اجتماعی و انواع آسیب های رفتاری و رشدی میشود. هر چند در زندگی گروهی گوساله ها خطر ابتلا به بیماری های واگیر بیشتر است اما با مدیریت صحیح بهداشت و واکسیناسیون به موقع میتوان گوساله ها را از این خطرات مصون نگه داشت.


نقش زندگی اجتماعی بر سلامت گوساله


آزمایشات تجربی متعددی برای این موضوع انجام شده که نشان داده اند نه تنها در پستانداران بلکه در میان بسیاری از گونه های اجتماعی مانند انسان ها، جوندگان یا میمون ها نیز محیط و زندگی اجتماعی نقشی حیاتی در سلامت رفتاری و جسمانی جاندار دارد. طبق این تحقیقات محیط بر دوره نوزادی جانداران نیز بسیار موثر بوده و باید زندگی اجتماعی در همان لحظات آغازین تولد شروع شود. معمولا روش زندگی انفرادی برای دیگر حیوانات پرورشی و اهلی مانند گوسفندان گوسفندان، خوک، اسب و حتی گاوهای پرواری اجرا نمیشود و این حیوانات میتوانند تمام دروه شیرخوارگی را در کنار مادرشان باشند.


گاوداری صنعتی و نگهداری گوساله ها در آغل های انفرادی


زندگی انفرادی بیشتر در گاوداری های صنعتی و گوساله هایی که قرار است در آینده به گاوهای شیری تبدیل شوند اجرا میشود. در این روش گوساله به محض تولد از مادر جا شده و در تمام طول دوره شیرخوارگی در آغل‌های انفرادی نگهداری میشود. این شیوه نگهداری با روش طبیعی و سنتی بسیار مغابرت دارد و متاسفانه تاثیرات جبران ناپذیری بر این دامها میگذارد.


جمع بندی


در این مطلب تأثیرات تفکیک اجتماعی بر زندگی گوساله ها را مورد بررسی قرار دادیم. به طور کلی نگهداری گوساله ها به صورت طبیعی و دسته جمعی بهترین روش برای پرورش آنها بوده که به رشد کامل جسمی و رفتاری آنها کمک میکند. البته در این روش باید تمامی اقدامات بهداشتی لازم انجام شود تا از بروز بیماری های واگیر در گله پیشگیری شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.