عوامل کاهنده ارزش پشم

پشم یکی از محصولات بدست آمده از گوسفندان است که به دلیل کاربردهای متنوعش ارزش بالایی دارد. کاربرد پشم به تناسب قطر تارهای آن و درجه بندی آن بستگی دارد. پشم های مرغوب برای تولید لباس، پشم های نیمه مرغوب برای تولید لباس های پشمی و پشمهای زبر جهت تولید انواع قالی بکار می روند.

مهمترین عامل در مرغوبیت پشم میزان کلاف بدست آمده از آن است. هر چه پشم مرغوب تر باشد از آن کلاف بیشتری می توان ریسید. قطر تار پشم یک عامل مهم برای تعیین ارزش آن است هر چه قطر تار پشم کمتر باشد ارزش آن بیشتر خواهد بود. دیگر عوامل موثر در تعیین قیمت پشم: ناخالصی پشم، رنگ پشم، یکنواختی و طول تار پشم و نحوه عرضه آن به بازار فروش

عوامل کاهنده ارزش پشم

  1. مواد خارجی

مقدار و نوع ناخالصی های پشم تعیین کننده میزان کاهش قیمت آن است. هر چه ناخالص پشم بیشتر باشد و امکان جداسازی این ناخالصی ها کمتر باشد ارزش پشم و قیمت آن کمتر می شود. ناخالص هایی چون علف و کاه را راحت می توان جدا کرد اما جدا کردن تخمدان های خاردار گیاهان کار دشواری می باشد. مدفوع موجب سبز شدن رنگ پشم می شود. پس از پایان پشم چینی خاک و شن را به راحتی با تکان دادن می توان از پشم جدا نمود اما جداسازی ناخالص های گیاهی و علوفه ای مشکل است.

  1. الیاف و مواد پلاستیکی

جداسازی پشم از نخ های پلاستیکی هنگام پشم چینی و پس از آن کاری سخت است.  برخی از این نخ ها در پشم باقی می مانند و بالاخره در پارچه ای که از این پشم ها ساخته می شوند سر در می آورند. این گونه پارچه های پشمی ناخالص ارزش پایینی دارند زیرا زود خراب می شوند. جدا کردن نخ های پلاستیکی از پشم کاری مشکل و هزینه بر است. خریداران پشم اغلب تمایلی به خرید پشم های حاوی ناخالصی پلاستیکی ندارند. بهترین کار پیشگیری است پس سعی کنید از هر گونه تماس پشم با الیاف و مواد پلاستیکی جلوگیری کنید.

  1. لکه

پشم هایی که بر اثر تماس با مدفوع و ادرار لکه دار شده اند ارزش پایینی دارند. این گونه پشم ها رنگشان عوض شده و ارزش کمتری نسبت به پشم سفید و تمیز دارند. مدفوع خیس پشم را سبز رنگ می کند و تماس ادرار با پشم موجب زرد شدن آن می شود. اگر پشم را به صورت نم دار در کیسه یا انبار بگذارید سفیدی خود را از دست می دهد.

عوامل کاهنده ارزش پشم

  1. سایر عوامل

ویژگی های تارهای پشم یکی از مهمترین عوامل در ارزش گذاری پشم است. تارهای پشم شکننده نسبت به پشم قابل انعطاف ارزش کمتری دارند. محل پارگی یا سستی پشم یکی از عوامل موثر در ارزش آن است. پشم گوسفندانی که پارگی در وسط تار آن ها است نسبت به پشم هایی که پارگی در انتهای تار پشم است ارزش کمتری دارد. پشم گوسفندانی که در رژیم غذاییشان منابع گوگرد کافی نبوده است مجعد نمی شود و  ارزش کمتری دارد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.