تغذیه مناسب میش ها در شروع آبستنی:

در دوره شروع آبستني تغذيه مناسب از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا موجب ماندگاري جنين شده و از سقط جنین جلوگیری میکند. تغذیه بره زایی و چندقلوزایی بسیار مهم است و در پرورش گوسفند یکی از شروط اصلی در سود دهی است. در زمان شروع آبستنی بهتر است از کوچ کردن اجتناب شود.

برای افزایش درصد بره زايي باید غذاهایی حاوی درصد بالایی از عناصری چون مس ، منگنز، روي و سلنيم به میش ها داده شود. همچنین برخی از گیاهان حاوی استروژن بوده که ممکن است موجب سقط جنین شوند. گیاه کما خطرناک بوده و باعث برگشت فحلي می شود.

عواملی چون جوان بودن میش ها و همچنین قرار گرفتن در آب و هواهای جدید به دلیل کوچ و گرمای زیاد نیز از دیگر عوامل موثر در افزایش سقط جنین و یا از بين رفتن تخمك هاي لقاح يافته هستند.

بهتر است در هفته های اول آبستنی وزن میش ها تغییر نکند و همچنین میزان تغذيه نیز دچار تغییر ناگهانی نگردد. پس پیش از آبستنی باید تغذیه میش ها را افزایش داد.

تغذیه مناسب میش ها در میانه دوره آبستنی (ماههای دوم و سوم):

در ماه هاي دوم و سوم بارداری باید تغذیه بیشتر شده باشد زیرا در این دوره رشد جنین کم می باشد. در میانه آبستنی نیاز به پروتئين براي رشد جنين ، جفت و مايعات کمتر بوده و پروتئین دریافتی برای رشد پشم مورد نیاز نیز کافی می باشد. در کل در اواسط آبستنی مقداری اضافه وزن الزامی بوده و باید از ایجاد سوءتغذیه جلوگیری کرد.

تغذیه مناسب میش ها در اواخر دوره آبستنی:

تغذيه ميش ها در اواخر آبستني (ماه هاي سوم و چهارم ) بايد دو برابر میش های غیر آبستن باشد زیرا در این دوره رشد و نمو جنين، رشد بافت هاي پستان، توليد مقدار كافي آغوز و احتياجات نگهداري در میش های آبستن، نیازمند تغذیه ای با کیفیت و کمیت بالا می باشد. در اواخر دوره آبستنی جفت بطور كامل رشد كرده در حالی که وزن جدید تنها ۱۵درصد از وزن آن هنگام تولد است.

تغذیه مناسب میش ها پس از اولین آبستنی بسیار مهم می باشد زیرا میش های یک ساله در مقایسه با میش های بالغ احتياجات غذایی بيشتري دارند. همچنین معمولا بره های متولد شده از میش های جوانتر وزن کمتری نسبت به بره های متولد شده از میش های بالغ دارند.

اگر میزان تغدیه و علوفه میش ها پیش از زایمان کم بوده بهتر است به هر میش يك كيلو گرم کنستانتره بیشتر داده شود.

نکات کلی:

  • در روزهای پایانی دوره آبستنی نیاز میش به مواد مغذي بیشتر شده و در نتیجه به تغذیه بیشتری نیاز خواهد داشت. همچنین میش های لاغرتر باید برای داشتن تغذیه بهتر و بیشتر از بقیه میش های دیگر جدا شوند.

  • بهتر است تغذيه ميش ها به صورت گروهي و متناسب با سن و وزن آن ها به شکل جداگانه انجام شود تا در هزینه ها صرفه جویی شود.
  • میش هایی که بره های دوقلو را آبستن می باشند بهتر است به صورت جداگانه تغذیه شوند زیرا نسبت به میش های تک قلوزا احتیاجات غذایی بیشتری دارند. اما از آنجایی که آزمایشات تشخیصی برای کل میش های باردار گران است معمولا میش های تک قلوزا و دوقلوزا با هم تغذیه می شوند.

مديريت تغذيه ميش ها در زمان زايش:

  • اگر در زمان آمیزش از نشانه های رنگی در قوچ ها و میش ها استفاده شده است می توان با تخمین زمان زایش میش های آبستن را تقسیم بندی کرد.
  • در هنگام زایش، در صورت تغذیه نشدن میش ها به شکل مکمل در دوره آبستنی دچار آثار سوء تغذیه و سقط جنین خواهند شد.
  • برای میش های جوانتر به دلیل نیاز بیشتر به تغذیه در حجم بیشتر باید تغذیه به شکل دستی انجام شود و میش های ضعیفتر از بقیه میش ها جدا شوند.
  • اگر زمان زایش همزمان با رشد علوفه در فصل بهار است برای میش هایی که زمان دیرتری فارغ می شوند تغذیه مکمل کمتری نیاز است زیرا از طریق چرا احتیاجات غذایی خود را تامین می کنند.
  • پس از زایش میش نباید با كنسانتره تغذيه شود چون دادن کنستانتره به میش موجب افزايش بيش از حد شير ميش و بروز مشكلات گوارشي در بره می گردد.
  • در آغاز دوره شیردهی احتیاج به مواد مغذی بسیار بیشتر است به گونه ای که میش های دوقلوزا تقریبا ۷۰ درصد احتیاجات تغذیه بیشتری نسبت به پایان آبستنی دارند.
  • میش های دوقلوززا نسبت به میش های یک قلوزا ۳۵ درصد احتیاجات غذایی بیشتر دارند.
  • میش ها پس از زایمان به آب بیشتری احتیاج دارند. در روز اول زایمان بهتر است به میش یک یا دو کیلو علوفه خشک داده شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *