تغذیه مناسب میش ها در شروع آبستنی:

در دوره شروع آبستنی تغذیه مناسب از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا موجب ماندگاری جنین شده و از سقط جنین جلوگیری میکند. تغذیه بره زایی و چندقلوزایی بسیار مهم است و در پرورش گوسفند یکی از شروط اصلی در سود دهی است. در زمان شروع آبستنی بهتر است از کوچ کردن اجتناب شود.

برای افزایش درصد بره زایی باید غذاهایی حاوی درصد بالایی از عناصری چون مس ، منگنز، روی و سلنیم به میش ها داده شود. همچنین برخی از گیاهان حاوی استروژن بوده که ممکن است موجب سقط جنین شوند. گیاه کما خطرناک بوده و باعث برگشت فحلی می شود.

عواملی چون جوان بودن میش ها و همچنین قرار گرفتن در آب و هواهای جدید به دلیل کوچ و گرمای زیاد نیز از دیگر عوامل موثر در افزایش سقط جنین و یا از بین رفتن تخمک های لقاح یافته هستند.

بهتر است در هفته های اول آبستنی وزن میش ها تغییر نکند و همچنین میزان تغذیه نیز دچار تغییر ناگهانی نگردد. پس پیش از آبستنی باید تغذیه میش ها را افزایش داد.

تغذیه مناسب میش ها در میانه دوره آبستنی (ماههای دوم و سوم):

در ماه های دوم و سوم بارداری باید تغذیه بیشتر شده باشد زیرا در این دوره رشد جنین کم می باشد. در میانه آبستنی نیاز به پروتئین برای رشد جنین ، جفت و مایعات کمتر بوده و پروتئین دریافتی برای رشد پشم مورد نیاز نیز کافی می باشد. در کل در اواسط آبستنی مقداری اضافه وزن الزامی بوده و باید از ایجاد سوءتغذیه جلوگیری کرد.

تغذیه مناسب میش ها در اواخر دوره آبستنی:

تغذیه میش ها در اواخر آبستنی (ماه های سوم و چهارم ) باید دو برابر میش های غیر آبستن باشد زیرا در این دوره رشد و نمو جنین، رشد بافت های پستان، تولید مقدار کافی آغوز و احتیاجات نگهداری در میش های آبستن، نیازمند تغذیه ای با کیفیت و کمیت بالا می باشد. در اواخر دوره آبستنی جفت بطور کامل رشد کرده در حالی که وزن جدید تنها ۱۵درصد از وزن آن هنگام تولد است.

تغذیه مناسب میش ها پس از اولین آبستنی بسیار مهم می باشد زیرا میش های یک ساله در مقایسه با میش های بالغ احتیاجات غذایی بیشتری دارند. همچنین معمولا بره های متولد شده از میش های جوانتر وزن کمتری نسبت به بره های متولد شده از میش های بالغ دارند.

اگر میزان تغدیه و علوفه میش ها پیش از زایمان کم بوده بهتر است به هر میش یک کیلو گرم کنستانتره بیشتر داده شود.

نکات کلی:

  • در روزهای پایانی دوره آبستنی نیاز میش به مواد مغذی بیشتر شده و در نتیجه به تغذیه بیشتری نیاز خواهد داشت. همچنین میش های لاغرتر باید برای داشتن تغذیه بهتر و بیشتر از بقیه میش های دیگر جدا شوند.

  • بهتر است تغذیه میش ها به صورت گروهی و متناسب با سن و وزن آن ها به شکل جداگانه انجام شود تا در هزینه ها صرفه جویی شود.
  • میش هایی که بره های دوقلو را آبستن می باشند بهتر است به صورت جداگانه تغذیه شوند زیرا نسبت به میش های تک قلوزا احتیاجات غذایی بیشتری دارند. اما از آنجایی که آزمایشات تشخیصی برای کل میش های باردار گران است معمولا میش های تک قلوزا و دوقلوزا با هم تغذیه می شوند.

مدیریت تغذیه میش ها در زمان زایش:

  • اگر در زمان آمیزش از نشانه های رنگی در قوچ ها و میش ها استفاده شده است می توان با تخمین زمان زایش میش های آبستن را تقسیم بندی کرد.
  • در هنگام زایش، در صورت تغذیه نشدن میش ها به شکل مکمل در دوره آبستنی دچار آثار سوء تغذیه و سقط جنین خواهند شد.
  • برای میش های جوانتر به دلیل نیاز بیشتر به تغذیه در حجم بیشتر باید تغذیه به شکل دستی انجام شود و میش های ضعیفتر از بقیه میش ها جدا شوند.
  • اگر زمان زایش همزمان با رشد علوفه در فصل بهار است برای میش هایی که زمان دیرتری فارغ می شوند تغذیه مکمل کمتری نیاز است زیرا از طریق چرا احتیاجات غذایی خود را تامین می کنند.
  • پس از زایش میش نباید با کنسانتره تغذیه شود چون دادن کنستانتره به میش موجب افزایش بیش از حد شیر میش و بروز مشکلات گوارشی در بره می گردد.
  • در آغاز دوره شیردهی احتیاج به مواد مغذی بسیار بیشتر است به گونه ای که میش های دوقلوزا تقریبا ۷۰ درصد احتیاجات تغذیه بیشتری نسبت به پایان آبستنی دارند.
  • میش های دوقلوززا نسبت به میش های یک قلوزا ۳۵ درصد احتیاجات غذایی بیشتر دارند.
  • میش ها پس از زایمان به آب بیشتری احتیاج دارند. در روز اول زایمان بهتر است به میش یک یا دو کیلو علوفه خشک داده شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.