مهمترین مساله برای پرورش دهندگان گوسفند و دامداران، بحث تولید مثل گوسفندان می باشد. زیرا هر چه تعداد بره های متولد شده بیشتر باشد دامداران میتوانند دام و فرآورده های دامی بیشتری را به فروش برسانند.

عوامل بسیاری بر تولیدمثل گوسفندان تاثیرگذار است که میتوان تغذیه را مهمترین عامل موثر بر میزان و کیفیت تولید مثل و باروری گوسفند دانست.

تغذیه:

وزن میش ها بر نرخ باروری آنها اثر گذار است. میش های لاغر، درصد باروری پایینی دارند و در دوره جفتگیری، میزان باروری در آنها شانس پایینی دارد. از طرفی میش های چاق نیز به دلیل اضافه وزن شانس باروری کمی دارند. در واقع دامداران باید سعی کنند تغذیه دام ها را به گونه ای تنظیم نمایند که میش ها وزن متناسبی در زمان جفتگیری داشته باشند.

یکی از راه های متناسب نگهداشتن وزن میش ها این است که در طول روز زمان مشخصی گرسنه نگه داشته شوند.

افزایش کیفیت تغذیه دام در زمان جفت گیری:

برای افزایش درصد باروری دو الی سه هفته قبل از شروع فصل باروری باید اصلاحاتی در بسته غذایی میش ها انجام داد. این اصلاحات باید در جهت افزایش جیره غذایی و افزایش انرژی برای میش ها باشد. در واقع افزایش پروتئین و مواد انرژی زای دریافتی میش ها، موجب میشود که در عمل تخمک گذاری تخمک های بیشتری رها شود. این امر مخصوصا برای میش های لاغر بسیار خوب بوده و درصد باروری، دو قلوزایی و چندقلوزایی را افزایش میدهد.

اگر گوسفندان در مناطق با مرتع نامرغوب هستند بهتر است از دوره شیر دهی تا پیش از دوره افزایش تغذیه، به مراتع غنی تر برده شوند. همچنین در ایام باروری و جفت گیری میش ها نباید فقط از شبدر تغذیه کنند زیرا میزان زیاد آن به دلیل دارا بودن هورمون استروژن، ممکن است موجب کاهش شانس باروری شود.

برای کمک به افزایش کیفیت تغذیه گوسفندانی که در مراتع نامرغوب چرا میکنند میتوان ۴۵۰ گرم یونجه خشک به جیره غذایی آنها اضافه کرد. این بسته مازاد حاوی انرژی و پروتئین برای میش ها خواهد بود و به باروری آن ها کمک می کند.

یک ماده مکمل غذایی دیگر برای میش ها، دادن دانه غلات به آن ها به میزان ۲۵۰ گرم تا ۴۵۰ گرم است. البته در مراحل اولیه افزودن مکمل به جیره غذایی میش ها، باید از مقدار کم مثلا ۱۲۰ گرم شروع شود. باید ظرفی که میش ها از آن تغذیه می کنند به گونه ای باشد که همه آنها بتوانند تغذیه کنند.

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.